Een gewoonte begint het hier echter niet te worden want elke week en elke les ziet er verschillend uit...
Ik amuseer me ook met de leerlingen buiten de schooluren. Zo kwam het er eens van dat Sheena en ik de leerlingen na de school vergezelden in de schoolbus. Het is verboden van de school uit om bij de lln thuis te komen maar toen, uitgerekend die dag, de directrice van de school niet op de schoolbus zat en de leerlingen ons uitnodigde bij hen thuis was de verleiding te groot...
(het wordt o.a. afgeraden omdat de leerlingen van onze school uit een zeer arm mileu komen en dit zou choquerend kunnen zijn voor mensen van buitenaf)
Eens we uitgestapt waren, volgden we de leerlingen door kleine aardeweggetjes naar hun huis.
Ze wonen daar met 36 kinderen samen. 30 jongens en 6 meisjes. Op de eerste verdieping worden we uitgenodigd door de enige volwassen mensen in het huis die door onze leerlingen worden aangesproken als uncle and ant. Ze verzoeken de kinderen koekjes en thee te gaan halen om ons te kunnen bedienen. Het volgende uur wordt gevuld met onderwerpen zoals school, India en vooral geloof.
Hierna hebben we ons nog wat geamuseerd met de leerlingen en toen we wilden vertrekken merkte ik dat er iets mis was. De jongens waren aan het discussieren en bekeken me met een schaamteblik. Ik vroeg wat er aan de hand was en ze vertelden me bang dat een van de jongens mijn schoenen had geleend om naar het dorp te gaan. (Telkens je hier een woning betreed moet je je schoenen buiten laten staan)
Toen ze zagen dat ik erom kon lachen gaven ze me blij een nieuw paar schoenen dat zo nog liggen hadden en zorgden ze voor een goedkope taxi naar ons appartement. Wanneer de riksjachauffeur wilde vertrekken spraken de jongens hem deze woorden in "Be carefull, because these are our akka's and we would like to see them again tomorrow."
De volgende dag op school gaven ze stiekem een zak met daarin, helemaal ingepakt in krantenpapier, mijn sleffers. Ik had deze nog nooit zo proper gezien!
No comments:
Post a Comment